بررسی بازی ایرانی,بررسی بازی ایرانی دنده دو,بازی دنده دو,تصاویر بازی دنده دو,عکس های بازی ایرانی دنده دو,نقد و تحلیل بازی ایرانی دنده دو

بررسی بازی ایرانی دنده دو

دنده دو شروع بسیار خوبی دارد و در اولین نگاه تأثیر مثبتی روی مخاطبش می‌گذارد. به سبک اکثر بازی‌های ریسینگ، اولین مسابقه‌ی بازی بدون هیچ مقدمه‌ای شروع می‌شود و بلافاصله خودتان را وسط جاده می‌بینید. اینجاست که محسور گرافیک بازی می‌شوید؛ طراحی تماماً سه‌بعدی محیط بازی، از جزئیات گوشه و کنار خیابان گرفته تا ریزه‌کاری‌های ماشین‌، چیزی نیست که در هر بازی درگ ریسینیگ ببینیم. برخورد اول با یک بازی، به خصوص یک بازی موبایل که همیشه در معرض خطر زود حذف شدن از روی گوشی‌ها قرار دارد، نکته‌ی بسیار مهمی است و دنده دو توانسته تأثیر اولیه‌ی بسیار خوبی روی مخاطب بگذارد. بازی آن‌قدر چشم‌نواز و زیباست که گاهی آرزو می‌کنیم ای کاش با یک بازی کامل اتومبیل‌رانی طرف بودیم و گیم‌پلی بنا به سبک فعلی بازی، تنها به تعویض دنده خلاصه نمی‌شد. اما همین هم غنیمت ارزشمندی است. نوآوری‌های هنری بازی به مدل‌سازی‌هایش ختم نمی‌شود و در پیاده‌سازی عملکردی دوربین هم خلاقیت‌های نابی مشاهده می‌کنیم. در اکثر بازی‌های درگ ریسینگ، دوربین موازی با ماشین روی یک ریل حرکت می‌کند و هیچ زاویه‌ای به خود نمی‌گیرد اما در دنده دو شاهد چرخش نسبی دوربین هستیم. ابتدای بازی دوربین تقریباً پشت ماشین‌ها قرار دارد و بنا به فاصله‌ی شما به رقیب، جلوتر یا عقب‌تر می‌رود. وجودچنین ویژگی‌هایی در دنده دو باعث می‌شود به آن اعتبار زیادی ببخشیم، اعتباری که قطعاً‌ از تجربه‌ی ارزشمند فن‌افزار در ساخت بازی‌هایی مثل Shadow Blade به دست آمده است.

فقط یک اشتباه کافی است تا بازی را ببازید. برای همین است که گفتیم بازی صفر تا صد: دنده آخر بازی‌تر است، چون تجربه‌ی خوشایندتری ارائه می‌کند و واقعاً احساس می‌کنید در حال کنترل ماشین هستید، حتی اگر گرافیکش به گرد پای دنده دو هم نرسد. متأسفانه دنده دو از باقی فرصت‌هایی که برای تبدیل شدن به یک بازی لذت‌بخش داشته هم به خوبی استفاده نکرده و غیر از ارائه‌ی چندین حالت مسابقه (که واقعاً هم در اصل بازی هیچ تفاوتی با هم ندارند) امکانات دیگری در اختیار مخاطب قرار نداده است.

غیر از بخش از داستانی که ظاهراً در تمام بازی‌های درگ ریسینگ یکسان است و هیچ تغییر نمی‌کند، (یک سری راننده پرادعا در هر شهر که باید حسابشان را کف دستشان بگذارید) بخش‌های دیگری مثل مسابقات پلکانی، مسابقات آزاد و روزانه و صد البته مسابقات آنلاین در دنده وجود دارد. دنده دو سه مسیر مختلف در شهرهای تهران، اصفهان و اهواز ارائه کرده که در آن‌ها المان‌های شاخص هر شهر مثل برج میلاد تهران و پل غدیر اهواز گنجانده شده است. در دنده دو داستان منسجمی نداریم و صرفاً هدف شکست دادن راننده‌های بزرگ هر شهر است. بخش مسابقات پلکانی مناسب کسب سکه‌ی لازم برای ارتقاها و دیگر موارد خریدنی هستند، چون در هر مرحله جایزه بیشتر می‌شود و البته رقیب سخت‌تری را هم پیش رو دارید. مسابقات آنلاین در نسخه‌ای از بازی که ما تست کردیم هنوز فعال نبودند، اما می‌توان تصور کرد پیاده‌سازی مناسب آن‌ها می‌تواند هیجان از دست رفته‌ی بازی را به آن برگرداند.

دیدگاه خود را بنویسید

3 × 3 =