بررسی اپیزود دوم بازی Hitman 2016

بررسی اپیزود دوم بازی Hitman 2016

در این نسخه از بازی عبارت «فلان کس باید کشته شود» را تا دلتان بخواهد خواهید شنید؛ اصلا ماهیت هیتمن همین است که دشمنان را یکی پس از دیگری از بین ببرد؛ از بین بردنی که خونسردی بی‌نظیرِ خود هیتمن، لذت وصف ناشدنی به آن بخشیده است. همین عبارت (دستور به کشتن یک نفر) تنها راهنمای هیتمن در طول بازی است و این موضوع، کمی روند بازی را سخت‌تر از نسخه‌های قبل می‌کند. هیتمن این‌بار در اپیزود دوم، مصمم‌تر از همیشه ظاهر می‌شود تا نشان دهد دشمنان، شانسی در برابر او ندارند.

هیتمن که الان حرفه‌ای‌تر و خشمگین‌تر از گذشته شده، ماموریت ویژه‌ای دارد که فقط از عهده خودش بر می‌آید؛ وظیفه اصلی او نابودی اعضای یک گروه جاسوسی به نام اییاگو (IAGO) است که در اکثر کشور‌های جهان فعالیت دارند و هدف آن‌ها اجرای ماموریت‌های تخریبی و تروریستی در کشور‌های بزرگ اروپایی است. یکی از شاخص‌ترین ویژگی‌های این نسخه از بازی که حال پیشرفت قابل توجهی داشته، امکان پیش‌برد بازی به نحوه دلخواه است. باز بودن بودن دست و بال گیمر برای پیش‌برد بازی را در نسخه‌های قبلی نیز شاهد بودیم؛ اما حال در Hitman 2016 این موضوع تکامل‌یافته‌تر شده و تجربه بازی را بسیار جذاب‌تر کرده است. آزادی عمل بازی چیزی است که بهHitman 2016، روح تازه‌ای دمیده است.

 

 کت و شلوار ایتالیایی هیتمن را جدی‌تر و البته خوشتیپ‌تر می‌کند

این تعامل فقط به از بین بردن دشمنان ختم نمی‌شود؛ در یکی از صحنه‌های اپیزود دوم شاهد خبرنگاری هستیم که با فردی در حال مصاحبه است. حال اگر از بین آن خبرنگار و فرد مصاحبه‌شونده رد شوید، آن خبرنگار شروع به فحش دادن به شما می‌کند! یا در جایی دیگر وقتی می‌خواهید وارد دری که دو نگهبان از آن محافظ می‌کنند شوید، آن‌ها از شما معذرت‌خواهی می‌کنند و به شما اجازه ورود نمی‌دهند.

تنوع موجود در بازی، به طرز محسوسی به بخش مبارزات نیز تزریق شده است و شما می‌توانید بازی را مطابق میل خود پیش ببرید. اگر دوست دارید، می‌توانید دلتان را به دریا بزنید، تفنگ رایفل را بردارید و با سر و صدای زیاد، بازی را با کشت و کشتار پیش ببرید؛ اما اگر هم دوست داشتید، می‌توانید همچون یک قاتل شیک (!)‌ با استفاده از سلاح دوربین دار خودتان و از فاصله دور، دشمنان را از پای در بیاورید.

هیتمن یک قاتل کاملا حرفه‌ای است و برای از بین بردن دشمنان خود، دست به هر کاری می‌زند. چیزی که من خیلی از آن استفاده می‌کنم، پیش‌برد بازی به سبک مخفی کاری است؛ چرا که استایل مبارزه‌ای هیتمن به گونه‌ای است که شما را مجاب به مخفی کاری می‌کند. می‌توانید دشمن را از فاصله دور شناسایی کنید، با خلاقیت و هوشیاری کم‌کم به او نزدیک شوید و در نهایت او را ترور کرده و از مهلکه فرار کنید؛ البته در بیش از ۸۰ درصد مواقع، پس از کشتن دشمن اصلی، سربازان دنبال‌تان می‌افتند و زندگی را به کام شما تلخ می‌کنند!

هیتمن جدید هرچه که باشد، بدون نقص عرضه نشده؛ در برخی صحنه‌ها با باگ‌های آزاردهنده‌ای رو به رو می‌شویم که به معنای واقعی کلمه آزاردهنده‌اند! هوش مصنوعی ضعیف دشمنان نیز در بسیاری از مواقع آزاردهنده ظاهر می‌شود و از کیفیت بازی می‌کاهد. گیم‌پلی بازی اما بسیار روان و خوب است و حس «هیتمن بودن» را به شما منتقل می‌کند. وسعت گیم‌پلی این نسخه، در اپیزود دوم کمی محدود شده؛ اما می‌توان امیدوار بود که این روند در اپیزودهای بعدی، ادامه‌دار نباشد و شاهد وسیع‌شدن هرچه بیشتر گیم‌پلی باشیم.

Hitman 2016 با همه خوبی‌ها و بدی‌هایش بازی است که تجربه آن به شدت توصیه می‌شود؛ IO Intractive این بار قاتلِ دوست‌داشتنیِ ما را به ایتالیا می‌فرستد و داستان او را در آنجا روایت می‌کند؛ هیتمن این‌بار مصمم‌تر و جدی‌تر از قبل است و آمده تا دشمنان خود را از لب تیغ رد کند. توانایی تعامل با محیط در ساپینزا کمی محدودتر از پاریس شده است، اما با این حال چیزی از لذت بازی نمی‌کاهد. IO Intractive اپیزود دوم را بهبودیافته‌تر از اپیزود اول منتشر کرد و ما امیدواریم که این روند، در بقیه اپیزودها ادامه‌دار باشد. تجربه این بازی به همه دوست‌داران سبک اکشن ماجراجویی مخفی‌کاری پیشنهاد می‌شود.

دیدگاه خود را بنویسید

شش − 2 =